brillar

< it brillare
  1. v i Desprender luz un obxecto.
  2. v i Destacar por algunha calidade admirable.
  3. v i Manifestar algo con entusiasmo.

Confrontaciones

Citas

  • A luz do faro brilla no medio da noite
  • A súa pintura brilla sobre o resto de artistas da súa época
  • O seu rostro brillaba coa felicidade

Palabras vecinas

Verbo: brillar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillo

brillas

brilla

brillamos

brillades

brillan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillaba

brillabas

brillaba

brillabamos

brillabades

brillaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillei

brillaches

brillou

brillamos

brillastes

brillaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillara

brillaras

brillara

brillaramos

brillarades

brillaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillarei

brillarás

brillará

brillaremos

brillaredes

brillarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillaría

brillarías

brillaría

brillariamos

brillariades

brillarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brille

brilles

brille

brillemos

brilledes

brillen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillase

brillases

brillase

brillasemos

brillasedes

brillasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillar

brillares

brillar

brillarmos

brillardes

brillaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

brilla

-

-

brillade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

brillar

brillares

brillar

brillarmos

brillardes

brillaren

Gerundio

brillando

Participio

brillado

brillada

brillados

brilladas