blindar

blindar

fr blinder

v t

Protexer exteriormente as cousas ou lugares contra os efectos do lume, as balas ou o roubo.

Confrontacións

acoirazar

Citas

  • Dispararon contra el, pero non resultou ferido pois ía nun coche blindado

Palabras veciñas

blenorrea bleomicina blesbok* blindar blindaxe blink* blister*
Conxugar
VERBO blindar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindo
blindas
blinda
blindamos
blindades
blindan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindaba
blindabas
blindaba
blindabamos
blindabades
blindaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindei
blindaches
blindou
blindamos
blindastes
blindaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindara
blindaras
blindara
blindaramos
blindarades
blindaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindarei
blindarás
blindará
blindaremos
blindaredes
blindarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindaría
blindarías
blindaría
blindariamos
blindariades
blindarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blinde
blindes
blinde
blindemos
blindedes
blinden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindase
blindases
blindase
blindasemos
blindasedes
blindasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindar
blindares
blindar
blindarmos
blindardes
blindaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
blinda
-
-
blindade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
blindar
blindares
blindar
blindarmos
blindardes
blindaren
Xerundio blindando
Participio blindado
blindada
blindados
blindadas