banalizar

banalizar

banal

v t

Converter algo en banal.

Ex: Sempre banaliza as cousas, mais esta vez non foi quen debido á seriedade do asunto.

Citas

  • Sempre banaliza as cousas, mais esta vez non foi quen debido á seriedade do asunto.
Conxugar
VERBO banalizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizo
banalizas
banaliza
banalizamos
banalizades
banalizan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizaba
banalizabas
banalizaba
banalizabamos
banalizabades
banalizaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalicei
banalizaches
banalizou
banalizamos
banalizastes
banalizaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizara
banalizaras
banalizara
banalizaramos
banalizarades
banalizaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizarei
banalizarás
banalizará
banalizaremos
banalizaredes
banalizarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizaría
banalizarías
banalizaría
banalizariamos
banalizariades
banalizarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalice
banalices
banalice
banalicemos
banalicedes
banalicen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizase
banalizases
banalizase
banalizasemos
banalizasedes
banalizasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizar
banalizares
banalizar
banalizarmos
banalizardes
banalizaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
banaliza
-
-
banalizade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
banalizar
banalizares
banalizar
banalizarmos
banalizardes
banalizaren
Xerundio banalizando
Participio banalizado
banalizada
banalizados
banalizadas