b

beleza [be"leϴa], ámbar ["ãmbar], alba ["alba], No resto dos casos, fundamentalmente en posición intervocálica, presenta unha realización fricativa, tamén chamada aproximante, aba ["aβa], En palabras patrimoniais poden aparecer en calquera das diversas posicións, xunto a unha vocal ou formando un grupo consonántico explosivo con /Q/, balón, branquia, En voces cultas ou préstamos de recente introducción pode formar grupo con /Q/ ou /l/, breve, blasfemia, blusa, O galego non ten un son labiodental fricativo [v], distinto de [b] e [β], como posúen o portugués ou o francés actuais, linguas nas que a grafía depende da pronuncia; así escríbese con b cando o son é bilabial ( bala, receber, saber, etc, en portugués; e bête, blanc, boire en francés) e v cando é labiodental ( cavalo, vinho, viver, etc, en portugués; e cheval, vin, vivre, etc, no francés)