azoutar

azoutar

azouta

  1. v t

    Dar azoutas a alguén.

  2. v t

    Dar golpes cun azoute ou con algún obxecto semellante.

  3. v t

    Bater a tempestade, a chuvia, o vento ou as ondas con violencia contra algunha cousa.

  4. v t

    Provocar un dano de gran magnitude.

Sinónimos

Citas

  • Detiveron a ese home por azoutar a súa muller e a unha veciña
  • Grecia e Turquía causaron miles de mortos
  • Os terremotos que azoutaron
  • Tiven que azoutala no cu para que me fixera caso
  • Unha forte chuvieira azoutaba e facía tremer os cristais

Palabras veciñas

azourido -da azouta azoutaburros azoutar azoute AZT azteca
Conxugar
VERBO azoutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azouto
azoutas
azouta
azoutamos
azoutades
azoutan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutaba
azoutabas
azoutaba
azoutabamos
azoutabades
azoutaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutei
azoutaches
azoutou
azoutamos
azoutastes
azoutaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutara
azoutaras
azoutara
azoutaramos
azoutarades
azoutaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutarei
azoutarás
azoutará
azoutaremos
azoutaredes
azoutarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutaría
azoutarías
azoutaría
azoutariamos
azoutariades
azoutarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoute
azoutes
azoute
azoutemos
azoutedes
azouten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutase
azoutases
azoutase
azoutasemos
azoutasedes
azoutasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutar
azoutares
azoutar
azoutarmos
azoutardes
azoutaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
azouta
-
-
azoutade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
azoutar
azoutares
azoutar
azoutarmos
azoutardes
azoutaren
Xerundio azoutando
Participio azoutado
azoutada
azoutados
azoutadas