avougar

avougar

lat advocāre ‘chamar ó carón de alguén’

v i

Diminuír a forza ou intensidade dunha persoa ou dunha cousa.

Ex: O seu ánimo avougou tanto que non tiña ganas de saír da súa casa.

Sinónimos

Citas

  • O seu ánimo avougou tanto que non tiña ganas de saír da súa casa.
Conxugar
VERBO avougar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougo
avougas
avouga
avougamos
avougades
avougan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougaba
avougabas
avougaba
avougabamos
avougabades
avougaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avouguei
avougaches
avougou
avougamos
avougastes
avougaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougara
avougaras
avougara
avougaramos
avougarades
avougaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougarei
avougarás
avougará
avougaremos
avougaredes
avougarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougaría
avougarías
avougaría
avougariamos
avougariades
avougarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougue
avougues
avougue
avouguemos
avouguedes
avouguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougase
avougases
avougase
avougasemos
avougasedes
avougasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougar
avougares
avougar
avougarmos
avougardes
avougaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
avouga
-
-
avougade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avougar
avougares
avougar
avougarmos
avougardes
avougaren
Xerundio avougando
Participio avougado
avougada
avougados
avougadas