avilanar

avilanar

vilán

  1. v t

    Facer que alguén adquira maneiras de vilán.

  2. v pron

    Converterse en vilán.

Confrontacións

envilecer

Citas

  • Avilanouse de vello porque antes estaba considerado como boa persoa
  • Xa non é o mesmo, o paso polo cárcere avilanouno
Conxugar
VERBO avilanar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilano
avilanas
avilana
avilanamos
avilanades
avilanan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanaba
avilanabas
avilanaba
avilanabamos
avilanabades
avilanaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanei
avilanaches
avilanou
avilanamos
avilanastes
avilanaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanara
avilanaras
avilanara
avilanaramos
avilanarades
avilanaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanarei
avilanarás
avilanará
avilanaremos
avilanaredes
avilanarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanaría
avilanarías
avilanaría
avilanariamos
avilanariades
avilanarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilane
avilanes
avilane
avilanemos
avilanedes
avilanen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanase
avilanases
avilanase
avilanasemos
avilanasedes
avilanasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanar
avilanares
avilanar
avilanarmos
avilanardes
avilanaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
avilana
-
-
avilanade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avilanar
avilanares
avilanar
avilanarmos
avilanardes
avilanaren
Xerundio avilanando
Participio avilanado
avilanada
avilanados
avilanadas