avergoñar

avergoñar

vergoña

  1. v t

    Facer sentir vergoña ou turbar con reproches.

  2. v pron

    Sentir vergonza.

Sinónimos

Confrontacións

chafar

Citas

  • Avergonzou a un alumno diante dos compañeiros da clase
  • Avergonzouse de ter causado tanto mal á súa familia neses días
Conxugar
VERBO avergoñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoño
avergoñas
avergoña
avergoñamos
avergoñades
avergoñan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñaba
avergoñabas
avergoñaba
avergoñabamos
avergoñabades
avergoñaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñei
avergoñaches
avergoñou
avergoñamos
avergoñastes
avergoñaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñara
avergoñaras
avergoñara
avergoñaramos
avergoñarades
avergoñaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñarei
avergoñarás
avergoñará
avergoñaremos
avergoñaredes
avergoñarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñaría
avergoñarías
avergoñaría
avergoñariamos
avergoñariades
avergoñarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñe
avergoñes
avergoñe
avergoñemos
avergoñedes
avergoñen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñase
avergoñases
avergoñase
avergoñasemos
avergoñasedes
avergoñasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñar
avergoñares
avergoñar
avergoñarmos
avergoñardes
avergoñaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
avergoña
-
-
avergoñade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
avergoñar
avergoñares
avergoñar
avergoñarmos
avergoñardes
avergoñaren
Xerundio avergoñando
Participio avergoñado
avergoñada
avergoñados
avergoñadas