asomar

asomar

lat *assummāre ‘subir ó alto’

  1. v t

    Amosar algo para que se vexa.

  2. v i

    Empezar a verse algunha cousa, xurdindo por tras ou por enriba doutra.

  3. v pron

    Comezar a deixarse ver.

Sinónimos

Citas

  • A súa faciana regordecha asomou por tras da porta facendo un aceno
  • Asomou o brazo pola ventá para despedirnos
  • Asomouse por tras da morea de libros que lle tapaban a cara
Conxugar
VERBO asomar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomo
asomas
asoma
asomamos
asomades
asoman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomaba
asomabas
asomaba
asomabamos
asomabades
asomaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomei
asomaches
asomou
asomamos
asomastes
asomaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomara
asomaras
asomara
asomaramos
asomarades
asomaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomarei
asomarás
asomará
asomaremos
asomaredes
asomarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomaría
asomarías
asomaría
asomariamos
asomariades
asomarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asome
asomes
asome
asomemos
asomedes
asomen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomase
asomases
asomase
asomasemos
asomasedes
asomasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomar
asomares
asomar
asomarmos
asomardes
asomaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
asoma
-
-
asomade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asomar
asomares
asomar
asomarmos
asomardes
asomaren
Xerundio asomando
Participio asomado
asomada
asomados
asomadas