asoar

asoar

a- + soar

v t

Facer saír os mocos do nariz cunha expiración forte.

Ex: A profesora asoou os rapaces que estaban arrefriados antes de comezar a clase Ex: Asoeime co pano que atopei nun caixón do armario

Sinónimos

Citas

  • A profesora asoou os rapaces que estaban arrefriados antes de comezar a clase
  • Asoeime co pano que atopei nun caixón do armario
Conxugar
VERBO asoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoo
asoas
asoa
asoamos
asoades
asoan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoaba
asoabas
asoaba
asoabamos
asoabades
asoaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoei
asoaches
asoou
asoamos
asoastes
asoaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoara
asoaras
asoara
asoaramos
asoarades
asoaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoarei
asoarás
asoará
asoaremos
asoaredes
asoarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoaría
asoarías
asoaría
asoariamos
asoariades
asoarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoe
asoes
asoe
asoemos
asoedes
asoen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoase
asoases
asoase
asoasemos
asoasedes
asoasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoar
asoares
asoar
asoarmos
asoardes
asoaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
asoa
-
-
asoade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
asoar
asoares
asoar
asoarmos
asoardes
asoaren
Xerundio asoando
Participio asoado
asoada
asoados
asoadas