xactar

xactar

lat iactāre

v pron

Amosarse moi fachendoso e orgulloso, loando e esaxerando as propias virtudes.

Ex: Non facía máis que xactarse da súa intelixencia.

Citas

  • Non facía máis que xactarse da súa intelixencia.
Conxugar
VERBO xactar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xacto
xactas
xacta
xactamos
xactades
xactan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactaba
xactabas
xactaba
xactabamos
xactabades
xactaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactei
xactaches
xactou
xactamos
xactastes
xactaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactara
xactaras
xactara
xactaramos
xactarades
xactaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactarei
xactarás
xactará
xactaremos
xactaredes
xactarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactaría
xactarías
xactaría
xactariamos
xactariades
xactarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xacte
xactes
xacte
xactemos
xactedes
xacten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactase
xactases
xactase
xactasemos
xactasedes
xactasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactar
xactares
xactar
xactarmos
xactardes
xactaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
xacta
-
-
xactade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
xactar
xactares
xactar
xactarmos
xactardes
xactaren
Xerundio xactando
Participio xactado
xactada
xactados
xactadas