usufruto
usufruto
lat usufructu de usus [et] fructus ‘uso e froito’
s
m
[DER ]
Dereito real de gozo sobre as cousas doutros, que lle outorga ao usufrutuario as facultades de posuír a cousa, usala e percibir todos os seus froitos, coa obriga de conservarlle a forma e a substancia.