urrar

urrar

voz onomatopeica

v i

Dar urros un animal, xeralmente a vaca cando chama polo becerro.

Conxugar
VERBO urrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urro
urras
urra
urramos
urrades
urran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urraba
urrabas
urraba
urrabamos
urrabades
urraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urrei
urraches
urrou
urramos
urrastes
urraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urrara
urraras
urrara
urraramos
urrarades
urraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urrarei
urrarás
urrará
urraremos
urraredes
urrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urraría
urrarías
urraría
urrariamos
urrariades
urrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urre
urres
urre
urremos
urredes
urren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urrase
urrases
urrase
urrasemos
urrasedes
urrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urrar
urrares
urrar
urrarmos
urrardes
urraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
urra
-
-
urrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urrar
urrares
urrar
urrarmos
urrardes
urraren
Xerundio urrando
Participio urrado
urrada
urrados
urradas