urdir

urdir

lat ordīrī

  1. v t

    Dispoñer os fíos no tear para tecer. Tm abs.

  2. v t

    Argallar algo en segredo.

Citas

  • Antes urdíase en todas as casas
  • Urdiron un plan para non ter que ir rozar

Palabras veciñas

urdido -da urdidoira urdidor -ra urdir urdú urea urease
Conxugar
VERBO urdir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdo
ordes
orde
urdimos
urdides
orden
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdía
urdías
urdía
urdiamos
urdiades
urdían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdín
urdiches
urdiu
urdimos
urdistes
urdiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdira
urdiras
urdira
urdiramos
urdirades
urdiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdirei
urdirás
urdirá
urdiremos
urdiredes
urdirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdiría
urdirías
urdiría
urdiriamos
urdiriades
urdirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urda
urdas
urda
urdamos
urdades
urdan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdise
urdises
urdise
urdisemos
urdisedes
urdisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdir
urdires
urdir
urdirmos
urdirdes
urdiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
urde
-
-
urdide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
urdir
urdires
urdir
urdirmos
urdirdes
urdiren
Xerundio urdindo
Participio urdido
urdida
urdidos
urdidas