turrar

turrar

voz onomatopeica

  1. v i

    Facer forza para poder mover algo contra un.

  2. v i

    Golpear coa cabeza un animal que ten cornos.

  3. v i

    Golpear coa cabeza contra algo.

  4. v i

    Insistirlle moito a alguén en algo.

  5. v i

    Amosar alguén a súa porfía.

Citas

  • Naquela trifulca turrou contra todo o que se lle puña diante
  • Non te achegues ao boi que turra
  • Turra dela para que lle deixe facer o que quere
  • Turrou e turrou ata que comprou o abrigo
  • Turrou pola corda pero o boi non se moveu
Conxugar
VERBO turrar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turro
turras
turra
turramos
turrades
turran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turraba
turrabas
turraba
turrabamos
turrabades
turraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turrei
turraches
turrou
turramos
turrastes
turraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turrara
turraras
turrara
turraramos
turrarades
turraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turrarei
turrarás
turrará
turraremos
turraredes
turrarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turraría
turrarías
turraría
turrariamos
turrariades
turrarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turre
turres
turre
turremos
turredes
turren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turrase
turrases
turrase
turrasemos
turrasedes
turrasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turrar
turrares
turrar
turrarmos
turrardes
turraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
turra
-
-
turrade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
turrar
turrares
turrar
turrarmos
turrardes
turraren
Xerundio turrando
Participio turrado
turrada
turrados
turradas