toucar

toucar

touca

v t

Adornar a cabeza cun toucado. Tm v pron.

Conxugar
VERBO toucar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
touco
toucas
touca
toucamos
toucades
toucan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toucaba
toucabas
toucaba
toucabamos
toucabades
toucaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
touquei
toucaches
toucou
toucamos
toucastes
toucaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toucara
toucaras
toucara
toucaramos
toucarades
toucaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toucarei
toucarás
toucará
toucaremos
toucaredes
toucarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toucaría
toucarías
toucaría
toucariamos
toucariades
toucarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
touque
touques
touque
touquemos
touquedes
touquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toucase
toucases
toucase
toucasemos
toucasedes
toucasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toucar
toucares
toucar
toucarmos
toucardes
toucaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
touca
-
-
toucade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
toucar
toucares
toucar
toucarmos
toucardes
toucaren
Xerundio toucando
Participio toucado
toucada
toucados
toucadas