teu, túa

1. pos

   Indica posesión ou propiedade dun elemento a unha segunda persoa de singular.

2. de teu
   1. pos

      Expresa a propiedade plena de maneira marcada en construcións que manifestan ese significado, acompañando substantivos que se refiren a ‘propiedade alienable’, como casa, terras, coche e vacas.

   2. pos

      Expresa que os feitos, calidades ou características que se mencionan lle corresponden totalmente a algo ou a alguén. OBS: A forma de teu con estes significados sempre se presenta inmobilizada en masculino singular.

Citas

• , sen límites dialectais precisos para unha e outra pronuncia
• 949;
• A túa irmá pequena está hoxe de aniversario, Dille ao teu pai que che axude a pintar, OBS: Tamén se emprega a expresión substantivada os teus, inmobilizada en masculino plural, co significado de ‘a túa familia’ ou ‘os máis achegados’, Ex, Os teus agardan na estación a que chegues, A túa irmá pequena está hoxe de aniversario, Dille ao teu pai que che axude a pintar
• e noutros con
• Esa é a túa xente, Aquel é o teu grupo
• Fumabas os teus doce cigarros diarios
• Non hai quen te quite do teu partido cada sábado
• O teu coche é o máis rápido de todos, Esa é a túa casa
• O teu expediente académico é o mellor da promoción, A túa titulación permíteche optar a ese posto
• O teu non é andar de troula
• O teu poeta é Curros Enríquez
• O teu traballo ofréceche moito tempo libre, A túa oficina ten vistas ao mar
• O teu tren sae ás catro
• Que lle regalaches ao teu neno?
• Se a ira que amosaches é de teu é mellor levarse ben contigo, OBS: A forma de teu con estes significados sempre se presenta inmobilizada en masculino singular, A forma teu(s) pronúnciase nalgúns lugares con
• Se tiveras coche de teu, non terías que andar a pedir favores
• Xa fixeches o teu, agora tócalle á seguinte quenda, OBS: En ocasións pode adquirir valor adverbial co significado de ‘dabondo’ ou ‘en boa cantidade’, Xa traballaches o teu cando eras novo, agora tes que descansar
• ‘&
• ‘e