tenente

tenente

lat tenente, p pres de tenēre ‘posuír’

Plural: tenentes
    1. s

      Denominación xenérica que se emprega nos exércitos para designar diversas categorías ou graos militares.

    2. s

      Grao militar entre o alférez e o capitán.

    3. tenente coronel

      Oficial superior militar entre o comandante e o coronel no exército español.

    4. tenente de navío

      Grao do corpo xeral da armada que equivale ao de capitán nos exércitos de terra e aire.

    5. tenente xeneral

      Grao do corpo de xenerais dos exércitos de terra e aire inferior ao de capitán xeneral.

    1. s

      Persoa que ocupa o lugar ou o cargo doutra.

    2. tenente de alcalde [POLÍT ]

      Rexedor do concello que realiza certas funcións da alcaldía.