temporizar

Escoitar
temporizar

lat tempōre ‘tempo’

  1. v t

    Atrasar o inicio ou a fin dunha acción.
  2. v t

    Regular e controlar os momentos de inicio ou de remate dunha acción, dunha operación ou dun mecanismo e a súa duración mediante temporizadores.

Confrontacións

adiar

Citas

  • Temporizaron o casamento por causa do accidente

Palabras veciñas

témporas temporización temporizador temporizar tenaces tenacidade tenáculo
Conxugar
VERBO temporizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizo
temporizas
temporiza
temporizamos
temporizades
temporizan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizaba
temporizabas
temporizaba
temporizabamos
temporizabades
temporizaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporicei
temporizaches
temporizou
temporizamos
temporizastes
temporizaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizara
temporizaras
temporizara
temporizaramos
temporizarades
temporizaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizarei
temporizarás
temporizará
temporizaremos
temporizaredes
temporizarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizaría
temporizarías
temporizaría
temporizariamos
temporizariades
temporizarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporice
temporices
temporice
temporicemos
temporicedes
temporicen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizase
temporizases
temporizase
temporizasemos
temporizasedes
temporizasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizar
temporizares
temporizar
temporizarmos
temporizardes
temporizaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
temporiza
-
-
temporizade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles temporizar
temporizares
temporizar
temporizarmos
temporizardes
temporizaren
Xerundio temporizando
Participio temporizado
temporizada
temporizados
temporizadas