tarabelear

tarabelear

( 1 tarabelo)

v i

Falar moito e sen xeito ou realizar accións sen sentido.

Palabras veciñas

tara tarabela tarabela tarabelear tarabelo tarabelo -la tarado -da
Conxugar
VERBO tarabelear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabeleo
tarabeleas
tarabelea
tarabeleamos
tarabeleades
tarabelean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabeleaba
tarabeleabas
tarabeleaba
tarabeleabamos
tarabeleabades
tarabeleaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabeleei
tarabeleaches
tarabeleou
tarabeleamos
tarabeleastes
tarabelearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabeleara
tarabelearas
tarabeleara
tarabelearamos
tarabelearades
tarabelearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabelearei
tarabelearás
tarabeleará
tarabelearemos
tarabelearedes
tarabelearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabelearía
tarabelearías
tarabelearía
tarabeleariamos
tarabeleariades
tarabelearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabelee
tarabelees
tarabelee
tarabeleemos
tarabeleedes
tarabeleen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabelease
tarabeleases
tarabelease
tarabeleasemos
tarabeleasedes
tarabeleasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabelear
tarabeleares
tarabelear
tarabelearmos
tarabeleardes
tarabelearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
tarabelea
-
-
tarabeleade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
tarabelear
tarabeleares
tarabelear
tarabelearmos
tarabeleardes
tarabelearen
Xerundio tarabeleando
Participio tarabeleado
tarabeleada
tarabeleados
tarabeleadas