suplicar

Escoitar
suplicar

lat supplicāre

v t

Pedir con submisión e humildade algo a alguén.

Ex: A rapaza suplicoulle a seu pai que a deixase ir á festa

Citas

  • A rapaza suplicoulle a seu pai que a deixase ir á festa

Palabras veciñas

súplica suplicación suplicante suplicar suplicatorio -ria suplicio suplir
Conxugar
VERBO suplicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplico
suplicas
suplica
suplicamos
suplicades
suplican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplicaba
suplicabas
suplicaba
suplicabamos
suplicabades
suplicaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supliquei
suplicaches
suplicou
suplicamos
suplicastes
suplicaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplicara
suplicaras
suplicara
suplicaramos
suplicarades
suplicaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplicarei
suplicarás
suplicará
suplicaremos
suplicaredes
suplicarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplicaría
suplicarías
suplicaría
suplicariamos
suplicariades
suplicarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplique
supliques
suplique
supliquemos
supliquedes
supliquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplicase
suplicases
suplicase
suplicasemos
suplicasedes
suplicasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplicar
suplicares
suplicar
suplicarmos
suplicardes
suplicaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
suplica
-
-
suplicade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplicar
suplicares
suplicar
suplicarmos
suplicardes
suplicaren
Xerundio suplicando
Participio suplicado
suplicada
suplicados
suplicadas