suplantar

Escoitar
suplantar

lat supplantāre

  1. v t

    Coller o lugar de alguén servíndose de medios fraudulentos.
  2. v t [DER ]

    Cambiar o contido dun texto para obter un beneficio de xeito ilegal.

Citas

  • Suplantou ao freire e marchou cos cartos da colecta

Palabras veciñas

supino -na suplantación suplantador -ra suplantar supleción suplementar suplementario -ria
Conxugar
VERBO suplantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplanto
suplantas
suplanta
suplantamos
suplantades
suplantan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantaba
suplantabas
suplantaba
suplantabamos
suplantabades
suplantaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantei
suplantaches
suplantou
suplantamos
suplantastes
suplantaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantara
suplantaras
suplantara
suplantaramos
suplantarades
suplantaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantarei
suplantarás
suplantará
suplantaremos
suplantaredes
suplantarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantaría
suplantarías
suplantaría
suplantariamos
suplantariades
suplantarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplante
suplantes
suplante
suplantemos
suplantedes
suplanten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantase
suplantases
suplantase
suplantasemos
suplantasedes
suplantasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantar
suplantares
suplantar
suplantarmos
suplantardes
suplantaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
suplanta
-
-
suplantade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles suplantar
suplantares
suplantar
suplantarmos
suplantardes
suplantaren
Xerundio suplantando
Participio suplantado
suplantada
suplantados
suplantadas