supeditar

Escoitar
supeditar

lat suppeditāre

  1. v t

    Facer depender unha cousa doutra.
  2. v pron

    Actuar someténdos aos actos ou pensamentos doutra persoa.

Citas

  • A decisión do concello supeditouse á resposta da deputación
  • Supedita os estudos á diversión
  • Supeditou a decisión de dimitir á actitude da oposición

Palabras veciñas

suorento -ta supedáneo supeditación supeditar súper super- superábel
Conxugar
VERBO supeditar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supedito
supeditas
supedita
supeditamos
supeditades
supeditan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditaba
supeditabas
supeditaba
supeditabamos
supeditabades
supeditaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditei
supeditaches
supeditou
supeditamos
supeditastes
supeditaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditara
supeditaras
supeditara
supeditaramos
supeditarades
supeditaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditarei
supeditarás
supeditará
supeditaremos
supeditaredes
supeditarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditaría
supeditarías
supeditaría
supeditariamos
supeditariades
supeditarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supedite
supedites
supedite
supeditemos
supeditedes
supediten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditase
supeditases
supeditase
supeditasemos
supeditasedes
supeditasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditar
supeditares
supeditar
supeditarmos
supeditardes
supeditaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
supedita
-
-
supeditade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles supeditar
supeditares
supeditar
supeditarmos
supeditardes
supeditaren
Xerundio supeditando
Participio supeditado
supeditada
supeditados
supeditadas