sobresaír

sobresaír

sobre- + saír

  1. v i

    Ser máis alta unha persoa ou cousa ca as que ten ao lado.

  2. v i

    Resaltar unha cousa ou parte dela ao estar nunha posición máis avultada ca o resto.

  3. v i

    Superar alguén aos demais nunha calidade ou nun don.

Citas

  • As súas orellas sobresaían entre o seu pelo
  • Os xogadores de baloncesto sobresaían entre os outros deportistas premiados
  • Sobresae polas súas aptitudes musicais
Conxugar
VERBO sobresaír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaio
sobresaes
sobresae
sobresaímos
sobresaídes
sobresaen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaía
sobresaías
sobresaía
sobresaïamos
sobresaïades
sobresaían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaín
sobresaíches
sobresaíu
sobresaímos
sobresaístes
sobresaíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaíra
sobresaíras
sobresaíra
sobresairamos
sobresairades
sobresaíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresairei
sobresairás
sobresairá
sobresairemos
sobresairedes
sobresairán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresairía
sobresairías
sobresairía
sobresairiamos
sobresairiades
sobresairían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaia
sobresaias
sobresaia
sobresaiamos
sobresaiades
sobresaian
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaíse
sobresaíses
sobresaíse
sobresaisemos
sobresaisedes
sobresaísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaír
sobresaíres
sobresaír
sobresaírmos
sobresaírdes
sobresaíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
sobresae
-
-
sobresaíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sobresaír
sobresaíres
sobresaír
sobresaírmos
sobresaírdes
sobresaíren
Xerundio sobresaíndo
Participio sobresaído
sobresaída
sobresaídos
sobresaídas