soante

soante

lat sonante ‘que soa’ p pres de sonāre

Plural: soantes
  1. adx

    Que soa.

  2. adx [LING ]

    Aplícase ao fonema sonoro, capaz de ser núcleo e marxe en distintas estruturas silábicas e que actúa, polo tanto, como elemento vocálico e consonántico. Tm s f.

Palabras veciñas

soá soado -da soán soante soar soar soarego