santidade

Atributo aplicado a institucións, cousas ou lugares que se consideran sagrados ou que están en íntima relación con Deus.

Atributo, entre outros, con que se autodefiniu a Igrexa, por ser esposa sen mácula de Cristo.

Tratamento honorífico que se adoita dar ao papa e a algún patriarca oriental.

Perfección propia de Deus, da Virxe e, en graos diferentes, das persoas que reproduciron dalgún xeito a santidade divina.

Práctica dunha vida perfecta en que son criados todos os crentes.