sabotar

sabotar

fr saboter ’traballar chafalleiramente‘

v t

Facer sabotaxe.

Conxugar
VERBO sabotar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
saboto
sabotas
sabota
sabotamos
sabotades
sabotan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotaba
sabotabas
sabotaba
sabotabamos
sabotabades
sabotaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotei
sabotaches
sabotou
sabotamos
sabotastes
sabotaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotara
sabotaras
sabotara
sabotaramos
sabotarades
sabotaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotarei
sabotarás
sabotará
sabotaremos
sabotaredes
sabotarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotaría
sabotarías
sabotaría
sabotariamos
sabotariades
sabotarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabote
sabotes
sabote
sabotemos
sabotedes
saboten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotase
sabotases
sabotase
sabotasemos
sabotasedes
sabotasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotar
sabotares
sabotar
sabotarmos
sabotardes
sabotaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
sabota
-
-
sabotade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
sabotar
sabotares
sabotar
sabotarmos
sabotardes
sabotaren
Xerundio sabotando
Participio sabotado
sabotada
sabotados
sabotadas