recrutar

recrutar

fr recruter lat recrescĕre ‘aumentar’

  1. v t

    Alistar xente para que forme parte dun corpo militar.

  2. v t

    Xuntar persoas para facer un determinado traballo.

Formas incorrectas

reclutar
Conxugar
VERBO recrutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recruto
recrutas
recruta
recrutamos
recrutades
recrutan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutaba
recrutabas
recrutaba
recrutabamos
recrutabades
recrutaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutei
recrutaches
recrutou
recrutamos
recrutastes
recrutaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutara
recrutaras
recrutara
recrutaramos
recrutarades
recrutaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutarei
recrutarás
recrutará
recrutaremos
recrutaredes
recrutarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutaría
recrutarías
recrutaría
recrutariamos
recrutariades
recrutarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrute
recrutes
recrute
recrutemos
recrutedes
recruten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutase
recrutases
recrutase
recrutasemos
recrutasedes
recrutasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutar
recrutares
recrutar
recrutarmos
recrutardes
recrutaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
recruta
-
-
recrutade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
recrutar
recrutares
recrutar
recrutarmos
recrutardes
recrutaren
Xerundio recrutando
Participio recrutado
recrutada
recrutados
recrutadas