reconciliar

Escoitar
reconciliar

lat reconciliāre

  1. v t

    Facer que dúas persoas estean novamente en harmonía.
  2. v t

    1. Restituír o uso eclesiástico ou cultural dunha igrexa ou dun cemiterio que foran profanados ou violados.

    2. Restituír nas súas funcións a un crego suspendido.
  3. v pron

    olver ter unha persoa boa relación con outra.

Citas

  • Reconciliou o pai co seu avó
  • Reconciliouse co seu veciño

Palabras veciñas

reconciliable reconciliación reconciliador -ra reconciliar reconco recóndito -ta recondución
Conxugar
VERBO reconciliar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconcilio
reconcilias
reconcilia
reconciliamos
reconciliades
reconcilian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliaba
reconciliabas
reconciliaba
reconciliabamos
reconciliabades
reconciliaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliei
reconciliaches
reconciliou
reconciliamos
reconciliastes
reconciliaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliara
reconciliaras
reconciliara
reconciliaramos
reconciliarades
reconciliaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliarei
reconciliarás
reconciliará
reconciliaremos
reconciliaredes
reconciliarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliaría
reconciliarías
reconciliaría
reconciliariamos
reconciliariades
reconciliarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconcilie
reconcilies
reconcilie
reconciliemos
reconciliedes
reconcilien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliase
reconciliases
reconciliase
reconciliasemos
reconciliasedes
reconciliasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliar
reconciliares
reconciliar
reconciliarmos
reconciliardes
reconciliaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
reconcilia
-
-
reconciliade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles reconciliar
reconciliares
reconciliar
reconciliarmos
reconciliardes
reconciliaren
Xerundio reconciliando
Participio reconciliado
reconciliada
reconciliados
reconciliadas