apotactita
apotactita
gr ἀ ποτακτός ‘apartado’ + -ita
adx
[RELIX ]
Aplícase ao seguidor dunha seita cristiá do s IV, que concibía a fidelidade aos Evanxeos renunciando a toda forma de propiedade, vivindo da esmola e levando unha vida nómade. Tm s.