razoar

razoar

razón

  1. v t

    Aducir as razóns que explican ou que xustifican unha cousa.

  2. v i

    Facer uso da razón.

Citas

  • El razoa todo o que fai
  • Soamente razoan as persoas

Palabras veciñas

razoado -da razoador -ra razoamento razoar razón razzia Rb
Conxugar
VERBO razoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoo
razoas
razoa
razoamos
razoades
razoan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoaba
razoabas
razoaba
razoabamos
razoabades
razoaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoei
razoaches
razoou
razoamos
razoastes
razoaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoara
razoaras
razoara
razoaramos
razoarades
razoaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoarei
razoarás
razoará
razoaremos
razoaredes
razoarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoaría
razoarías
razoaría
razoariamos
razoariades
razoarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoe
razoes
razoe
razoemos
razoedes
razoen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoase
razoases
razoase
razoasemos
razoasedes
razoasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoar
razoares
razoar
razoarmos
razoardes
razoaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
razoa
-
-
razoade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
razoar
razoares
razoar
razoarmos
razoardes
razoaren
Xerundio razoando
Participio razoado
razoada
razoados
razoadas