purgar

purgar

lat purgāre

  1. v t

    olver pura ou limpa unha cousa quitando aquilo que non lle convén.

  2. v t [MED ]

    Administrar un purgante. Tm v pron.

  3. v t

    Sufrir unha pena como castigo por un delito ou por unha falta.

  4. v t [DER ]

    Borrar os indicios, as sospeitas e os cargos que hai en contra dunha persoa.

Citas

  • Agora de vello purga todos os seus malos actos
  • Purgaron o mel e metérono en tarros
  • Purgárono porque estaba empachado
  • Purgouse cun remedio que lle deu a súa avoa
  • Purguei o circuíto hidráulico
Conxugar
VERBO purgar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgo
purgas
purga
purgamos
purgades
purgan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgaba
purgabas
purgaba
purgabamos
purgabades
purgaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purguei
purgaches
purgou
purgamos
purgastes
purgaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgara
purgaras
purgara
purgaramos
purgarades
purgaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgarei
purgarás
purgará
purgaremos
purgaredes
purgarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgaría
purgarías
purgaría
purgariamos
purgariades
purgarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgue
purgues
purgue
purguemos
purguedes
purguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgase
purgases
purgase
purgasemos
purgasedes
purgasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgar
purgares
purgar
purgarmos
purgardes
purgaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
purga
-
-
purgade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
purgar
purgares
purgar
purgarmos
purgardes
purgaren
Xerundio purgando
Participio purgado
purgada
purgados
purgadas