apiadar

apiadar

piedade

v pron

Ter piedade, compadecerse de alguén.

Ex: Apiádase das persoas que non teñen todo o que ten el.

Citas

  • Apiádase das persoas que non teñen todo o que ten el.

Palabras veciñas

apezar API apiáceo -a apiadar apianar apiario apical
Conxugar
VERBO apiadar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiado
apiadas
apiada
apiadamos
apiadades
apiadan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadaba
apiadabas
apiadaba
apiadabamos
apiadabades
apiadaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadei
apiadaches
apiadou
apiadamos
apiadastes
apiadaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadara
apiadaras
apiadara
apiadaramos
apiadarades
apiadaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadarei
apiadarás
apiadará
apiadaremos
apiadaredes
apiadarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadaría
apiadarías
apiadaría
apiadariamos
apiadariades
apiadarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiade
apiades
apiade
apiademos
apiadedes
apiaden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadase
apiadases
apiadase
apiadasemos
apiadasedes
apiadasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadar
apiadares
apiadar
apiadarmos
apiadardes
apiadaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
apiada
-
-
apiadade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
apiadar
apiadares
apiadar
apiadarmos
apiadardes
apiadaren
Xerundio apiadando
Participio apiadado
apiadada
apiadados
apiadadas