prodigar

Escoitar
prodigar

lat prodigāre

  1. v t

    Dar algo con xenerosidade e sen medida.
  2. v pron

    Traballar ou realizar unha actividade sen restricións.
  3. v pron

    Deixarse ver moito.

Citas

  • Prodigábase para facer ben as cousas
  • Prodígase polos bares de moda
  • Prodigou saúdos e apertas, Prodigaba aloumiños ao cativo

Palabras veciñas

procuradoría procurar prodigalidade prodigar pródigo -ga prodixio prodixioso -sa
Conxugar
VERBO prodigar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigo
prodigas
prodiga
prodigamos
prodigades
prodigan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigaba
prodigabas
prodigaba
prodigabamos
prodigabades
prodigaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodiguei
prodigaches
prodigou
prodigamos
prodigastes
prodigaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigara
prodigaras
prodigara
prodigaramos
prodigarades
prodigaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigarei
prodigarás
prodigará
prodigaremos
prodigaredes
prodigarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigaría
prodigarías
prodigaría
prodigariamos
prodigariades
prodigarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigue
prodigues
prodigue
prodiguemos
prodiguedes
prodiguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigase
prodigases
prodigase
prodigasemos
prodigasedes
prodigasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigar
prodigares
prodigar
prodigarmos
prodigardes
prodigaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
prodiga
-
-
prodigade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles prodigar
prodigares
prodigar
prodigarmos
prodigardes
prodigaren
Xerundio prodigando
Participio prodigado
prodigada
prodigados
prodigadas