pretender

Escoitar
pretender

lat praetendĕre

  1. v t

    1. Aspirar a conseguir algo.

    2. Aspirar unha persoa a ter relacións formais con outra.
  2. v t

    Querer que algo difícil de crer sexa recoñecido como certo.

Citas

  • Pretende gañar a carreira
  • Pretendedes que vos creamos?
  • Pretendía a unha moza da aldea

Palabras veciñas

presurizar prêt-à-porter* pretendente pretender pretensar pretensión pretensioso -sa
Conxugar
VERBO pretender
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretendo
pretendes
pretende
pretendemos
pretendedes
pretenden
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretendía
pretendías
pretendía
pretendiamos
pretendiades
pretendían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretendín
pretendiches
pretendeu
pretendemos
pretendestes
pretenderon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretendera
pretenderas
pretendera
pretenderamos
pretenderades
pretenderan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretenderei
pretenderás
pretenderá
pretenderemos
pretenderedes
pretenderán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretendería
pretenderías
pretendería
pretenderiamos
pretenderiades
pretenderían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretenda
pretendas
pretenda
pretendamos
pretendades
pretendan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretendese
pretendeses
pretendese
pretendesemos
pretendesedes
pretendesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretender
pretenderes
pretender
pretendermos
pretenderdes
pretenderen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pretende
-
-
pretendede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pretender
pretenderes
pretender
pretendermos
pretenderdes
pretenderen
Xerundio pretendendo
Participio pretendido
pretendida
pretendidos
pretendidas