pleno -na
pleno -na
lat plēnu
-
adx
Que contén unha gran cantidade de algo ou o máximo posible.
-
adx
Que acadou o grao máis alto da súa evolución.
-
adx
Que non comporta ningunha restrición.
-
s
m
Reunión xeral de todos os membros dun organismo ou corporación.
-
s
m
Acerto completo nun xogo.
-
s
m
Órgano supremo dunha cámara lexislativa.
Citas
- Está pleno de alegría e ilusión
- Morreu en plena madurez, Era pleno día e aínda estaba na cama
- santo/san, cento/cen), que adoita ser unha variante fónica da forma plena
- Ten plenos poderes para decidir
Frases feitas
-
2 Na s
-
En pleno 1 Enfatiza o substantivo ao que acompa