piñeiro

piñeiro

lat pinu

Plural: piñeiros
    1. s

      Árbore monoica da familia das pináceas, casuarináceas e araucáceas, que presenta as follas aciculares, reunidas en grupos.

    2. piñeiro bravo/do país [Pinus pinaster]

      Árbore, da familia das pináceas, que presenta a cortiza áspera, as acículas en parellas e as piñas de cor parda cun escudo prominente nas escamas.

    3. piñeiro canario [Pinus canariensis]

      Árbore, da familia das pináceas, que presenta as acículas verdes claras, dispostas en grupos de tres, moi longas e caídas.

    4. piñeiro cembro [Pinus cembra]

      Árbore, da familia das pináceas, natural dos Alpes e dos Cárpatos, moi apreciado pola súa madeira sen vetas.

    5. piñeiro de Australia [Casuarina equisetifolia]

      Árbore, da familia das casuarináceas, que ten as ramas delgadas, as follas escuamiformes dispostas en verticilos e coas inflorescencias masculinas en forma de espigas colgantes e as femininas dispostas formando conos globosos.

    6. piñeiro de repoboación [Pinus radiata]

      Árbore, da familia das pináceas, que presenta as acículas dispostas en grupos de tres e os conos disimétricos coas sementes aladas.

    7. piñeiro manso/real [Pinus pinea]

      Árbore, da familia das pináceas, que presenta acículas dispostas en grupos de tres e piñóns grandes e con ás curtas.

    8. piñeiro rubio/roxo [Pinus sylvestris]

      Árbore, da familia das pináceas, que presenta acículas curtas e agrupadas en parellas.

  1. s m [PROTISTA ]

    Alga, da clase das feófitas, que presenta consistencia coriácea, vesículas aeríferas tabicadas, receptáculos dispostos nos extremos dos eixes e un disco basal para a fixación sobre as rochas.