pingar

Escoitar
pingar

lat v *pendicāre, de pendēre ‘pender’

  1. v i

    Caer un líquido gota a gota.
  2. v i

    Chover pouco.
  3. v i

    Caer as castañas por si soas.
  4. v i

    Estar colgando algunha cousa.

Citas

  • A saia píngache un pouco por detrás

Palabras veciñas

pingadeira pingallo pingallón pingar pingo pingón -na pingota
Conxugar
VERBO pingar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingo
pingas
pinga
pingamos
pingades
pingan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingaba
pingabas
pingaba
pingabamos
pingabades
pingaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pinguei
pingaches
pingou
pingamos
pingastes
pingaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingara
pingaras
pingara
pingaramos
pingarades
pingaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingarei
pingarás
pingará
pingaremos
pingaredes
pingarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingaría
pingarías
pingaría
pingariamos
pingariades
pingarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingue
pingues
pingue
pinguemos
pinguedes
pinguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingase
pingases
pingase
pingasemos
pingasedes
pingasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingar
pingares
pingar
pingarmos
pingardes
pingaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
pinga
-
-
pingade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pingar
pingares
pingar
pingarmos
pingardes
pingaren
Xerundio pingando
Participio pingado
pingada
pingados
pingadas