peraltar

Escoitar
peraltar

lat peraltus ‘moi alto’

  1. v t

    Dar máis altura da que lle corresponde ao semicírculo na construción dunha bóveda ou dun arco.
  2. v t

    Dar peralte a unha curva de vía de ferrocarril ou de estrada.

Palabras veciñas

peracético perácido peraltado -da peraltar peralte peramélido -da perante
Conxugar
VERBO peraltar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peralto
peraltas
peralta
peraltamos
peraltades
peraltan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltaba
peraltabas
peraltaba
peraltabamos
peraltabades
peraltaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltei
peraltaches
peraltou
peraltamos
peraltastes
peraltaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltara
peraltaras
peraltara
peraltaramos
peraltarades
peraltaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltarei
peraltarás
peraltará
peraltaremos
peraltaredes
peraltarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltaría
peraltarías
peraltaría
peraltariamos
peraltariades
peraltarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peralte
peraltes
peralte
peraltemos
peraltedes
peralten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltase
peraltases
peraltase
peraltasemos
peraltasedes
peraltasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltar
peraltares
peraltar
peraltarmos
peraltardes
peraltaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
peralta
-
-
peraltade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles peraltar
peraltares
peraltar
peraltarmos
peraltardes
peraltaren
Xerundio peraltando
Participio peraltado
peraltada
peraltados
peraltadas