parir

parir

lat parĕre

  1. v i [FISIOL ]

    Expulsar o feto do útero despois de transcorrer o período de xestación. Tm v t.

  2. v t fig

    Producir algo ou alguén unha cousa valéndose dos seus propios métodos.

  3. v t fig

    Poñer ao descuberto un asunto que estaba oculto.

Citas

  • A vaca pariu dous xatos
  • Despois de cinco meses, a ovella pariu pola mañá cedo, A muller de Marcelo xa pariu
  • Pariu unha boa idea para a construción do novo anfiteatro, Ese autor pare as súas obras en pouco tempo

Frases feitas

  • A nai que o (me, te...) pariu! Expresi

  • Acabaramos de parir! Expresi

  • Quen te pariu que te arrole/lamba! Expresi

Conxugar
VERBO parir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pairo
pares
pare
parimos
parides
paren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paría
parías
paría
pariamos
pariades
parían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parín
pariches
pariu
parimos
paristes
pariron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parira
pariras
parira
pariramos
parirades
pariran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parirei
parirás
parirá
pariremos
pariredes
parirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
pariría
parirías
pariría
paririamos
paririades
parirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paira
pairas
paira
pairamos
pairades
pairan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parise
parises
parise
parisemos
parisedes
parisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parir
parires
parir
parirmos
parirdes
pariren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
pare
-
-
paride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
parir
parires
parir
parirmos
parirdes
pariren
Xerundio parindo
Participio parido
parida
paridos
paridas