parar
parar
lat parāre
-
v t
Impedir que continúe un movemento ou unha acción determinados.
-
v i
Deixar de producirse algo.
-
v i
Quedar, durante a permanencia, nunha poboación, nun lugar determinado.
-
v i
Chegar unha cousa ao seu término.
-
v i
Permanecer inmóbil nun lugar determinado.
-
v i
Suspender de forma voluntaria unha determinada actividade para protestar contra algo ou alguén.
-
v i
Deixar de funcionar unha cousa. Tm v pron.
-
v pron
Reparar en algo ao facelo.
Sinónimos
Citas
- A lavadora parou de repente, O motor do coche parouse
- As vacas páranlle soas no prado da horta, O meu fillo non para na casa, Non para quieto nin un minuto
- Cando estudante paraba nesa pensión
- Co aire que fixo o caldeiro parou na porta da miña veciña, Ese camiño vai parar ao río
- En que parou aquel conflito? Despois de tantas idas e voltas parou no cárcere
- Habitualmente paraba no bar do Elixio
- Non parou de chover en todo o día, De súpeto, os berros pararon
- O autobús para sempre no mesmo sitio, Paramos naquel albergue para coller forzas, Parou para xantar
- O can de meu pai para moi ben as perdices
- O dentista párase moito comigo, Se se parase non cometería tantos erros
- O porteiro parou tres penaltis
- Os bombeiros paran dez minutos todos os días porque reclaman unha subida de soldo
- Os médicos conseguiron pararlle a hemorraxia, Parou a aspiradora para falar comigo, Paroulle a patada coa cadeira
Frases feitas
-
Ir parar. Ir dar a. Ex: Onde foi parar o caderno de notas?
-
Para o carro! Escoitar o que se di antes de falar.
-
Non parar. Non soportar unha cousa ou unha determinada sensaci
-
Onde vai parar! Expresa que algu
Conxugar
VERBO
parar
Forma verbal:
Infinitivo
Indicativo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles paro
paras
para
paramos
parades
paran
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles paro
paras
para
paramos
parades
paran
Pretérito imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles paraba
parabas
paraba
parabamos
parabades
paraban
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles paraba
parabas
paraba
parabamos
parabades
paraban
Pretérito perfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parei
paraches
parou
paramos
parastes
pararon
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parei
paraches
parou
paramos
parastes
pararon
Pretérito pluscuamperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parara
pararas
parara
pararamos
pararades
pararan
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parara
pararas
parara
pararamos
pararades
pararan
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pararei
pararás
parará
pararemos
pararedes
pararán
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pararei
pararás
parará
pararemos
pararedes
pararán
Condicional
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pararía
pararías
pararía
parariamos
parariades
pararían
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pararía
pararías
pararía
parariamos
parariades
pararían
Subxuntivo
Presente
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pare
pares
pare
paremos
paredes
paren
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles pare
pares
pare
paremos
paredes
paren
Imperfecto
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parase
parases
parase
parasemos
parasedes
parasen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parase
parases
parase
parasemos
parasedes
parasen
Futuro
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parar
parares
parar
pararmos
parardes
pararen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parar
parares
parar
pararmos
parardes
pararen
Imperativo
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
para
-
-
parade
-
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
para
-
-
parade
-
Formas nominais
Infinitivo conxugado
Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parar
parares
parar
pararmos
parardes
pararen
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles parar
parares
parar
pararmos
parardes
pararen
Xerundio
parando
Participio
parado
parada
parados
paradas
parada
parados
paradas