paralizar

paralizar

fr paralyser

  1. v t

    Ocasionar parálise a algo ou a alguén.

  2. v t

    Parar a actividade ou o movemento de algo ou alguén. Tm v pron.

  3. v pron

    Perder algo ou alguén o movemento.

Citas

  • A vida do país paralizouse debido aos graves disturbios
  • Esa enfermidade primeiro paralizoulle as pernas e agora os brazos
  • O apagón de onte paralizou toda a cidade, Paralizaron a investigación por falta de financiamento, Aquel acontecemento paralizou a súa vida
Conxugar
VERBO paralizar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizo
paralizas
paraliza
paralizamos
paralizades
paralizan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizaba
paralizabas
paralizaba
paralizabamos
paralizabades
paralizaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralicei
paralizaches
paralizou
paralizamos
paralizastes
paralizaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizara
paralizaras
paralizara
paralizaramos
paralizarades
paralizaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizarei
paralizarás
paralizará
paralizaremos
paralizaredes
paralizarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizaría
paralizarías
paralizaría
paralizariamos
paralizariades
paralizarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralice
paralices
paralice
paralicemos
paralicedes
paralicen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizase
paralizases
paralizase
paralizasemos
paralizasedes
paralizasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizar
paralizares
paralizar
paralizarmos
paralizardes
paralizaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
paraliza
-
-
paralizade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
paralizar
paralizares
paralizar
paralizarmos
paralizardes
paralizaren
Xerundio paralizando
Participio paralizado
paralizada
paralizados
paralizadas