osteíctio -tia

Relativo ou pertencente aos osteíctios.

Peixe da clase dos osteíctios.

Clase de cordados do subtipo dos vertebrados que inclúe os peixes que posúen tecido óseo, en proporción variable, no seu esqueleto interno. Son mandibulados coa boca en posición terminal. É característico deste grupo a presenza dun pulmón, que pode funcionar como tal, desaparecer ou cumprir as funcións de vexiga natatoria. Desde o punto de vista ecolóxico, o éxito evolutivo conseguido polos peixes óseos no dominio de toda clase de medios acuáticos é enorme, tanto na súa diversificación como no número de individuos.