ornar

ornar
v t

Poñer adornos.

Palabras veciñas

ornamental ornamentar ornamento ornar ornato ornear orneo
Conxugar
VERBO ornar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
orno
ornas
orna
ornamos
ornades
ornan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornaba
ornabas
ornaba
ornabamos
ornabades
ornaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornei
ornaches
ornou
ornamos
ornastes
ornaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornara
ornaras
ornara
ornaramos
ornarades
ornaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornarei
ornarás
ornará
ornaremos
ornaredes
ornarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornaría
ornarías
ornaría
ornariamos
ornariades
ornarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
orne
ornes
orne
ornemos
ornedes
ornen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornase
ornases
ornase
ornasemos
ornasedes
ornasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornar
ornares
ornar
ornarmos
ornardes
ornaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
orna
-
-
ornade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
ornar
ornares
ornar
ornarmos
ornardes
ornaren
Xerundio ornando
Participio ornado
ornada
ornados
ornadas