mourear

mourear

mouro

  1. v i

    Poñer negra unha parte do corpo por mor dun golpe.

  2. v i

    Tornar de cor escura.

Citas

  • Caeu ao chan e moureoulle o xeonllo
  • O froito moureou ao sol
Conxugar
VERBO mourear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
moureo
moureas
mourea
moureamos
moureades
mourean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
moureaba
moureabas
moureaba
moureabamos
moureabades
moureaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
moureei
moureaches
moureou
moureamos
moureastes
mourearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
moureara
mourearas
moureara
mourearamos
mourearades
mourearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
mourearei
mourearás
moureará
mourearemos
mourearedes
mourearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
mourearía
mourearías
mourearía
moureariamos
moureariades
mourearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
mouree
mourees
mouree
moureemos
moureedes
moureen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
mourease
moureases
mourease
moureasemos
moureasedes
moureasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
mourear
moureares
mourear
mourearmos
moureardes
mourearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
mourea
-
-
moureade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
mourear
moureares
mourear
mourearmos
moureardes
mourearen
Xerundio moureando
Participio moureado
moureada
moureados
moureadas