abucinar

abucinar

bucina

v t

Dar forma ou mostrar as características propias dunha bucina.

Conxugar
VERBO abucinar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucino
abucinas
abucina
abucinamos
abucinades
abucinan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinaba
abucinabas
abucinaba
abucinabamos
abucinabades
abucinaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinei
abucinaches
abucinou
abucinamos
abucinastes
abucinaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinara
abucinaras
abucinara
abucinaramos
abucinarades
abucinaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinarei
abucinarás
abucinará
abucinaremos
abucinaredes
abucinarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinaría
abucinarías
abucinaría
abucinariamos
abucinariades
abucinarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucine
abucines
abucine
abucinemos
abucinedes
abucinen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinase
abucinases
abucinase
abucinasemos
abucinasedes
abucinasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinar
abucinares
abucinar
abucinarmos
abucinardes
abucinaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
abucina
-
-
abucinade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abucinar
abucinares
abucinar
abucinarmos
abucinardes
abucinaren
Xerundio abucinando
Participio abucinado
abucinada
abucinados
abucinadas