mestre -tra
lat magistru
-
s
Persoa que, con título oficial, exerce o ensino primario, anterior ao secundario ou bacharelato.
-
s
Persoa que ensina unha ciencia, arte ou oficio a alguén.
-
s
Persoa de gran sabedoría ou habilidade nunha ciencia ou arte.
-
-
s
Título dado a certas xerarquías.
-
s
[BÉL ]
Superior dunha orde militar.
-
s
[MAR ]
Persoa que manda nunha embarcación.
-
mestre de campo
[BÉL ]
Oficial maior dun terzo ou rexemento.
-
s
-
-
s
[RELIX ]
Nome dado no Antigo Testamento a Xesús Cristo polos seus discípulos.
-
s
[RELIX ]
Título que recibían os eclesiásticos que obtiñan o grao supremo nas facultades de filosofía, teoloxía ou dereito.
-
s
[HIST ]
Grao superior dos gremios durante os ss XIII-XIX.
-
mestre de novizos
[RELIX ]
Persoa que dirixe e ensina aos novizos dunha comunidade relixiosa.
-
s
[RELIX ]
-
adx
Que posúe unha calidade especial ou principal sobre os seus semellantes.
-
mestre de obras
[CONSTR ]
Profesional que, baixo a dirección dun arquitecto, dirixe os obreiros e as manobras.
-
mestre en artes
[ARTE ]
Grao académico polo que se obtiña, despois dun exame previo, o bacharelato en artes ou a licenciatura en artes, para poder dedicarse á ensinanza ou ingresar en facultades superiores.
-
obra mestra
[ARTE ]
Obra perfecta ou de gran mérito entre as da súa clase.
Citas
- A editorial sacou ao mercado a tradución de obras mestras da literatura inglesa e francesa
- A viga mestra acabou cedendo por mor da humidade
- Era un verdadeiro mestre na arte do engano
- Foi mestra de escola durante trinta anos
- O mellor mestre que tivo foi a vida e as miserias que pasou
- O mestre de clases particulares non veu esta semana
- Temos que estudar os grandes mestres da pintura
Refráns
- Cada mestriño ten o seu libriño.
- Costumes de malos mestres sacan fillos entrebertes e rebertes.