a

1. prep

   Introduce o complemento indirecto. OBS: O uso desta preposición introducindo o complemento directo é moi reducido en galego.

2. prep

   Expresa medio, instrumento, procedemento ou método.

3. prep

   Expresa relacións circunstanciais de tempo e lugar.

4. prep

   Indica exposición aos axentes meteorolóxicos ou físicos.

5. prep

   Expresa distribución proporcional cando precede á substantivos que indican cantidade.

6. prep

   Pode adquirir o significado de ‘en canto a’, ‘en relación con’.

7. prep

   Adquire diferentes valores cando introduce un infinitivo que forma parte ou non dunha perífrase verbal. OBS: Pode contraer co artigo determinado dando lugar ás formas ao(s)/ó(s) e á(s).

Citas

• á mala fe, ás apalpadelas, ás escuras, a pesar de; b) Diante de substantivos como uso, maneira, costume ou expresións elípticas con ese significado, equivale a ‘segundo’, Onte comemos pescada á galega; c) outros contextos, Tantas lle fixo que a matou a desgustos, Vai a pé ao monte
• Con esta medida, contribuímos ao pagamento do IVE, Accedeu a esta petición sen ningunha obxección
• Conteille a María as túas argalladas
• Entrou á noitiña, Morreu aos oitenta anos; b) remate dun lapso de tempo e a miúdo en correlación coa preposición de, Traballa de sol a sol, Chegaron a fin de mes
• Miña avoa ten o costume de sentarse á raxeira
• No que respecta a isto, non se fale máis
• O souto está á man esquerda; b) fin dun movemento en sentido propio ou figurado, A contaminación non chegou ao río, Pode alternar con para pero este último engade a idea de permanencia no lugar que indica o substantivo, Foi estudiar a/para Portugal, Con verbos de movemento, pode concorrer coa prep en, pero esta última indica perfección da acción e repouso no lugar expresado, Vai á/na tenda; c) dirección ou relación cara a un punto, A miúdo aparece en correlación coa preposición de e alternando con cara a e contra, Vai de Lugo a Guitiriz, Ten unha casiña ó/cara ao norte, Tamén se utiliza en enunciados como Calou por respecto a teus pais
• Onte pola noite foi ao (ao) cine, Xoana tenlle medo á escuridade, Concedéronlles un premio aos (aos) vellos mariñeiros, O concerto de Milladoiro comezou ás dez e media da noite
• Onte vin a Antía na rúa, O seu fillo é cuspidiño a ela; b) no segundo termo da comparación, cando esta se establece entre complementos directos, Quéroo coma a un fillo; c) na correlación un a outro e con moita frecuencia ante todos referido a persoas e ante algúns outros cuantificadores (alguén, calquera, ninguén, etc), Péganse un a outro, Convidamos a todos á inauguración, Non llo dixen a ninguén; d) Pode usarse ademais entre outros pronomes ou frases nominais referidas a persoas para evitar ambigüidades entre o suxeito e o complemento directo, Non paraban de molestar aos veciños; e) nos demais contextos debe evitarse o seu emprego: Abandonaron os seus ideais e non *abandonaron aos seus ideais, Matei o vello e non *matei ao vello
• Os grelos están a cincocentas pesetas o monllo, Tamén indica prezo e pode estar ou non precedida da preposición de, Os caramelos son a/de a peso
• Prefire saír a quedar na casa
• Ti eras a cantar e bailar sen parar, Están a facer os exercicios; b) indica repetición da acción cando vai detrás de formas como veña, auxiliar volver ou outros verbos similares, E el veña a mallar na herba; c) a construcción a + (art) + infinitivo ten valor perfectivo que equivale a en + xerundio, Ao saíren do traballo foron ao cine, Cos auxiliares chegar e vir forma perífrase aspectual terminativa, Mesmo chegou a dicir que non se responsabilizaba dos seus actos, Aquel bosquexo inicial veu a dar nun grandioso edificio; d) con verbos de movemento indica obxecto, intención ou finalidade e alterna con para, Veu a saber qué fora o que pasara, Cos verbos auxiliares estar e andar forma perífrase con valor de futuridade inmediata, Está a morrer; e) forma perífrase aspectual incoativa con verbos como botar(se), correr, poñerse, pasar, romper, etc, Ante a reacción de seu irmán, non puido aguantar e botouse a rir
• ¡A calar!