anasar

anasar

lat natica ‘nádega’?

v t

Abaixar dobrando as pernas. Tm v pron.

Ex: Anaseime para coller o que estaba no chan pero non puiden Ex: Os pescadores que anasan o marisco sempre saen do porto ás nove

Sinónimos

Citas

  • Anaseime para coller o que estaba no chan pero non puiden
  • Os pescadores que anasan o marisco sempre saen do porto ás nove
Conxugar
VERBO anasar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anaso
anasas
anasa
anasamos
anasades
anasan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasaba
anasabas
anasaba
anasabamos
anasabades
anasaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasei
anasaches
anasou
anasamos
anasastes
anasaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasara
anasaras
anasara
anasaramos
anasarades
anasaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasarei
anasarás
anasará
anasaremos
anasaredes
anasarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasaría
anasarías
anasaría
anasariamos
anasariades
anasarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anase
anases
anase
anasemos
anasedes
anasen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasase
anasases
anasase
anasasemos
anasasedes
anasasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasar
anasares
anasar
anasarmos
anasardes
anasaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
anasa
-
-
anasade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
anasar
anasares
anasar
anasarmos
anasardes
anasaren
Xerundio anasando
Participio anasado
anasada
anasados
anasadas