licenciar

Escoitar
licenciar

lat licentiāre

  1. v t

    Dar licenza ou permiso a alguén.
  2. v t

    Conceder a licenza absoluta a un soldado.
  3. v t

    Conceder o grao de licenciado.
  4. v pron

    Obter alguén o grao de licenciado, especialmente na universidade.

Citas

  • A Universidade de Santiago licenciou os seus alumnos
  • Despois de licenciarse non quixo saber nada máis do exército, Licencieime en xornalismo hai tres meses
  • O exército licenciou os soldados o mes pasado
  • O presidente licenciou a batida do lobo

Palabras veciñas

licena licenciado -da licenciamento licenciar licenciatura licencioso -sa licénido -da
Conxugar
VERBO licenciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licencio
licencias
licencia
licenciamos
licenciades
licencian
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciaba
licenciabas
licenciaba
licenciabamos
licenciabades
licenciaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciei
licenciaches
licenciou
licenciamos
licenciastes
licenciaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciara
licenciaras
licenciara
licenciaramos
licenciarades
licenciaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciarei
licenciarás
licenciará
licenciaremos
licenciaredes
licenciarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciaría
licenciarías
licenciaría
licenciariamos
licenciariades
licenciarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licencie
licencies
licencie
licenciemos
licenciedes
licencien
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciase
licenciases
licenciase
licenciasemos
licenciasedes
licenciasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciar
licenciares
licenciar
licenciarmos
licenciardes
licenciaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
licencia
-
-
licenciade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles licenciar
licenciares
licenciar
licenciarmos
licenciardes
licenciaren
Xerundio licenciando
Participio licenciado
licenciada
licenciados
licenciadas